Uiteten bij Restaurant Granville in Alkmaar. Ik hoorde zo nu en dan wel eens iemand over dit restaurant praten en dat ze er heerlijk hadden gegeten, maar zelf had ik het nog niet ervaren. In deze blog komt daar verandering in.

Restaurant Granville, vroeger 'De Kleine Waarheid' in Alkmaar. Voor veel Alkmaarders een bekende naam. Daar heb ik vroeger geregeld gegeten. Een makkelijke hap en toen der tijd ook nog eens heel dicht bij huis.

Ik wist dat chef Bram Haver samen met zijn compagnon Joris Baars Restaurant De Kleine Waarheid had overgenomen. Beiden hadden eerder samengewerkt bij Lady Papa in Bergen. Ook wist ik dat Bram in verschillende restaurants uit het hogere segment en sterrenrestaurants had gewerkt.

Nu is het zo dat ik op een blauwe maandag ook bij Lady Papa heb mogen werken. Dat mag geen naam hebben, maar toch heb ik daar echt in de keuken gestaan. Helaas heb ik toen niet met de chef kunnen werken.

Maar terug naar de avond.

Mijn vriendin en ik hadden gereserveerd bij een restaurant in Amsterdam, maar we hadden allebei geen zin om weer die kant op te rijden. Weer met de auto, weer een stuk rijden en laat thuis komen. Nee, dat restaurant bewaren we wel voor een andere keer.

Aangezien mijn vriendin een lijstje heeft met verschillende restaurants in Alkmaar waar zij nog wil gaan eten, kwam zij met het voorstel om naar Restaurant Granville te gaan.

Ik twijfelde en bekeek het menu op internet. Ik was niet direct overtuigd en keek zelfs nog verder naar andere restaurants in Alkmaar. Eigenlijk wilde ik ergens anders gaan eten, maar ja… iets met: als de vrouw iets wil, dan luister je maar. Of beter gezegd: dan heb je maar te luisteren. Zij wilde naar Granville, dus daar gingen wij heen.

Rustig maar hoor, alles is in samenspraak gegaan. Zij heeft echt niet de broek aan hoor thuis...

Het was die dag bloed verziekend heet, ruim boven de 35 graden. En dan wil je natuurlijk ook nog een beetje netjes gekleed gaan. Maar wat doe je aan met deze hitte. Een korte broek? Een zwembroek? Een bloesje? Een tanktop? Of toch maar netjes? Daarnaast kwam de volgende vraag: gaan we fietsen en wijntjes drinken of doen we verstandig en nemen we het BOB – arrangement en gaan we met de auto?

Die keuze was gelukkig snel gemaakt. In de auto zit airco en met deze hitte wilde ik absoluut niet bezweet en al moe aankomen.

Dus opmaken, nette kleding aan en op naar de stad. Fit check: "Beige korte broek, beige bloesje, en loafers." We waren iets te vroeg, dus hadden we eerst nog even een bakkie gedaan op het Waagplein. Kort daarna liepen we naar het restaurant, waar we werden ontvangen door sommelier en gastheer Joris Baars.

We werden vriendelijk welkom geheten en naar onze tafel begeleid. Een mooie plek bij het raam, zodat we zowel binnen als buiten nog wat te kijken hadden. Tot mijn verbazing was het heerlijk koel binnen. De airco draaide volop en daardoor was het echt aangenaam in het restaurant.

Niet veel later verschenen de eerste twee amuses. Tot mijn spijt weet ik niet meer precies wat dit allemaal was. Maar om mee te beginnen was dit zeker lekker (Ik moet echt gaan meeschrijven als ze uitleg gaan geven over wat we te eten krijgen).

Vervolgens kregen we de vraag of we interesse hadden in oesters. Nou, daar zeggen wij natuurlijk absoluut geen nee tegen.

De oesters werden geserveerd in een Ponzu Beurre Blanc. Het koude van de oester in combinatie met de lauw warme Ponzu Beurre Blanc was echt een smaakbom. Dit was zó lekker ik zweer het je. Ik heb die hele schelp leeg gelikt om die smaak te blijven proeven. Alleen al hiervoor zou ik serieus nog een keer teruggaan.

Daarna kwam een gerechtje met kalfsfilet américain, schuim van ei en krokant eigeel. Toen ik de eerste hap nam, moest ik het even verwerken. Maar wat was dit ontzettend goed op smaak en onwijs leuk bedacht.

Vervolgens kregen we brood geserveerd met een dip van prei, crispy sjalot olie en het crisp van de sjalot er boven op. Eerlijk is eerlijk, dit was weer is wat anders dan brood en boter. Dit was echt ontzettend lekker en ik bleef hier van eten. Volgens mij hebben wij twee keer opnieuw brood besteld. 

We kregen de vraag wat wij wilde qua gangen. Vier, vijf of het zes gangenmenu. Wij kozen voor het zes gangenmenu, compleet met bijpassende wijnen in een BOB – arrangement.

En toen begon de avond.

Voor– en voorgerecht:

– Tonijn, Biet, Watermeloen, Yuzu
– Kreeft, Doperwt, Munt, Pijnboompit
– Dagvangst, Pulpo, Risotto, Peterselie
– Parelhoen, Artisjok, Kaantjes, Albufeira-saus
– Kalfslende, Sukade, Bosui, Miso

Dessert:

– Framboos, Meringue, Kalamansi, Citroenijs

We begonnen met de tonijn en biet. Het enige wat wij allebei jammer vonden, was dat de biet de tonijn behoorlijk overrulde. Daardoor proefde je de tonijn minder goed dan je eigenlijk zou willen. Dat neemt overigens niet weg dat het nog steeds erg lekker was.

Daarna volgde een tartaar van kreeft met heerlijke frisse doperwten. Fris van smaak, met een crunch van de pijnboompit. Plus lekker veel, en dat vond ik zeker niet erg.

De zwarte risotto met pulpo en daarbij de dag vangst was eveneens erg goed. De romigheid van de risotto, de krokante huid van de vis en de zachte structuur met lichte bite van de pulpo vormden samen een mooie combinatie. De warme karnemelksaus maakte het gerecht helemaal af.

Daarna volgde de roulade van parelhoen. De cuisson was perfect. Samen met de gebakken artisjok, de kaantjes en de saus was dit voor mij echt een heerlijk gerecht. De saus vulde alles perfect aan.

En toen de kalfslende.

Die was ontzettend mals en heerlijk van smaak. Daarnaast werd er een taco geserveerd met pulled sukade. Die vond ik echt ontzettend lekker en bovendien ontzettend goed bedacht binnen dit gerecht. Absoluut inspiratie waardig.

Daarnaast lag er een aangebrande bosui, groene asperges met daarbij geschonken een miso saus. Het enige waar ik iets op aan te merken had, was die saus. Persoonlijk had ik hier liever een volle, krachtige en mooi gebonden saus gezien. Dat miste ik een beetje in dit gerecht. Maar ook hier weer, veel op het bord. Mijn vriendin kreeg dit niet eens op. Dus wie offerde zichzelf uiteraard weer op. Man man man, wat heb ik het toch af en toe zwaar zeg.

Voor de rest was dit echt een heerlijk gerecht.

En toen was het tijd voor het dessert. Mijn vriendin koos voor de kaasplank en ik ging natuurlijk voor het zoete dessert.

Heerlijk fris, fruitig en ook nog eens behoorlijk royaal. Eigenlijk kan ik hier weinig op aanmerken, want dit was gewoon erg lekker.

Over de sfeer kan ik niet heel veel zeggen, omdat er tijdens ons bezoek maar een paar tafels bezet waren (vanwege het warme weer). Maar wanneer het restaurant vol zit, zie ik absoluut de potentie van een ontzettend sfeervol restaurant. 

Ook de bijpassende wijnen waren goed bij de gerechten gekozen. Waar ik bovendien erg blij van werd, was de manier waarop sommelier Joris Baars de wijnen toelichtte. Hij vertelde kort iets over de wijn en liet ons daarna vooral genieten van het gerecht. Precies zoals ik het persoonlijk prettig vind met niet al te veel poespas rondom de wijnen. 

Al met al was ik oprecht verbaasd over hoe ontzettend lekker ik hier heb gegeten. Ik denk er geregeld nog aan terug. Ondanks dat ik vooraf eigenlijk weinig verwachtingen had. Ik ga hier zeker terugkomen. Restaurant Granville is echt een aanwinst voor Alkmaar. Een restaurant waar je op hoog niveau heerlijk kunt eten en kunt genieten van heerlijke wijnen.

En eerlijk… dit is toch wel iets anders dan een kipsaté op een spiesje uit de tijd van De Kleine Waarheid. No offense natuurlijk, voordat ik straks boze reacties krijg. Maar mijn voorkeur gaat toch echt uit naar dit soort type eten.

Als je de kans hebt om bij Restaurant Granville te eten, dan kan ik het je echt van harte aanbevelen.

Ik heb er gegeten op 25 juni 2026 en zijn er van 18:30 uur tot 22:00 uur geweest. En hebben voor deze avond € 320,- betaald. Prijs kwaliteit meer dan waard!

– Robin

Geschreven op 4 juli 2026.